Η «πέτρα της Αμαζόνας», με χαρακτηριστική υαλώδη και συχνά μαργαριταρένια λάμψη. Oι αρχαίοι Αιγύπτιοι έφτιαχναν φυλακτά απ’ αυτόν. Θεωρείται ότι ενισχύει τη δημιουργική έμπνευση.
Το όνομα στο λίθο έχει δώσει ο ποταμός Αμαζόνιος, παρόλο που ο αμαζονίτης δεν ανακαλύφθηκε εκεί. Ονομάζεται επίσης, πέτρα της Αμαζόνας καθώς, σύμφωνα με τη μυθολογία, οι Αμαζόνες διακοσμούσαν την πόρπη της ζώνης τους με αμαζονίτη και τον πρόσφεραν στους άντρες που επισκέπτονταν τον τόπο τους. Μεγάλες πέτρες αμαζονίτη κοσμούσαν τις εισόδους των ναών των Μάγια στην κεντρική Αμερική, ενώ στην αρχαία Αίγυπτο τον χρησιμοποιούσαν στην κατασκευή φυλακτών.
Ο αμαζονίτης σε φυσικό επίπεδο προστατεύει από την ηλεκτρομαγνητική ρύπανση. Θεωρείται ότι διεγείρει τα θετικά συναισθήματα και κατ’ επέκταση ενισχύει τη σωματική δύναμη και την ψυχική αντοχή του κατόχου του. Φιλτράρει την πληροφορία, συνδυάζοντάς τη με τη διαίσθηση και το θάρρος. Ηρεμεί τον εγκέφαλο και δρα θεραπευτικά, στα τσάκρα της καρδιάς και του λαιμού, προωθώντας μια επικοινωνία, η οποία βασίζεται στην αγάπη. Ισορροπεί τις αρσενικές και θηλυκές ενέργειες. Ενισχύει τη δημιουργική έμπνευση και ως εκ τούτου, είναι χρήσιμη πέτρα σε όσους ασχολούνται με τις τέχνες.
Aνήκει στα τεκτοπυριτικά ορυκτά (αλκαλιούχους άστριους) και στο τριγωνικό κρυσταλλογραφικό σύστημα. Η λάμψη του είναι υαλώδης, ενίοτε μαργαριτώδης σε επιφάνειες σχισμού. Συναντάται σε πολλούς χρωματισμούς, που κυμαίνονται από πράσινο, κιτρινοπράσινο, γαλαζοπράσινο έως βαθύ μπλε και ροζ και οι οποίοι προκύπτουν από την εκάστοτε περιεκτικότητά του σε χαλκό. Συναντάται στις ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδά, Βραζιλία, Ινδία Μοζαμβίκη, Ναμίμπια, Αυστρία.
